Ik ga op vakantie en ik neem mee…

Ik ga op vakantie en ik neem mee…

Een goed begin is het halve werk, zegt men weleens zo mooi. Nu ben ik er nog altijd niet achter wie ‘men’ nu is, maar ik geloof dat ik het schoolvoorbeeld ben van dit gezegde. Zo ben ik gék op planningen en maak ik to do lijstjes van to do lijstjes. Heerlijk. Je zult mij zelden betrappen op een slechte voorbereiding. Zo ook nu.

Het is namelijk bijna zover. Vriendlief en ik vertrekken over een paar dagen naar een zonnig Grieks eiland. Nu al zin in. Wat zeg ik: ik ben geloof ik al vanaf het moment dat we geboekt hebben aan het aftellen. Nu ben ik wat vakantie betreft een echte regelneef. Alles moet tot in de puntjes geregeld zijn: de diarreeremmers en allergiepillen mogen we ab-so-luut niet vergeten en ik heb mijn koffer al zo’n 3 weken van tevoren open en bloot klaarliggen om zo nu en dan ‘alvast’ te vullen met een kledingstuk. Ik heb nog net geen taalcursus Grieks gedaan. Maar ik heb nog een paar dagen, dus wie weet.

Gelukkig is vriendlief net zo enthousiast over de naderende vakantie als ik, dus we praten en appen er regelmatig over. Nu is hij nét wat minder overenthousiast wat het 6 maanden van tevoren plannen aangaat, dus daar botsen we zo nu en dan. Zo stuurde ik hem laatst een berichtje dat ik een boodschappenlijstje klaar had staan met onder andere diarreeremmers en anti-worm tabletten en ik werd smakelijk uitgelachen. Want ‘hoezo zou je dat meenemen? Waar láát je het überhaupt?’ Tja. Ik zal het van m’n moeder geërfd hebben denk ik. En een kleine FYI voor de mensen die nu denken: ‘gadver, heb je dat oprecht nodig?’: ik neem alles puur uit voorzorg mee. Wat dat betreft ben ik een wandelende apotheek.

Ik hou van Holland. Maar dan echt.

Naast dat ik mezelf en mijn medereizigers ont-zet-tend goed voorbereid op de vakantie, ben ik ook een oerhollandse Burgerlijke Betty. Zo ben ik gek op gyros en moussaka, maar ik kan écht niet zonder Nederlandse kaas, koffie van Douwe – Egberts, niet Bob – Nutella, cup-a-soup voor tussendoor en pindakaas. Van Calvé, en dan de creamy edition. Mezelf afvragende of ik nu écht doorgeslagen ben en volgend jaar naar de Huishoudbeurs moet, google ik wat en stuit ik op een onderzoek waaruit blijkt dat ik lang niet de enige ben. In 2015 nam zo’n 37% van de 1070 ondervraagden, Hollandse glorie mee naar het buitenland. Dat het onderzoek dateert uit 2015 is redelijk nietszeggend, maar ik zal in dit jaartal ook vast niet de enige zijn die een plak kaas meeneemt naar de Griekse zon.

Nu zijn er altijd een hoop mensen die bovenstaande ronduit belachelijk vinden. Grote kans dat jij daar ook onderdeel van bent. ‘Je kunt toch zeker wel twee weken zonder Nederlandse kaas?!’ is een veelgehoorde vraag. Snap ik heus wel. En dat zal ik ook zeker kunnen. Maar toch hecht ik gewoon waarde aan een juiste balans tussen oerhollandse glorie en exotische gerechten.

Een dolfijne vakantie

Of ik nog meer van dit soort achterlijke burgerlijke vakantie tradities heb? Goede vraag. Traditionele all-inclusive vakanties vind ik ronduit verschrikkelijk. Hierin kan ik je dus geruststellen. Het lijkt mij persoonlijk helemaal niets om mezelf iedere dag opnieuw vol te vreten aan een vettig buffet wat vrijwel nooit verandert. Bovendien heb ik altijd het idee dat je daar onderdeel wordt van een soort tijdelijke sekte waarbij je allemaal gebrandmerkt wordt met een flitsend armbandje zodat iedereen ziet bij welke club je hoort. Er zullen best leuke resorts tussen zitten hoor, maar mij niet gezien.

Waar ik me daarentegen wel schuldig aan maak, zijn de traditionele dagtripjes. Veel te duur en veel te cliché. Zo ben ik geloof ik al zo’n 86 keer op zo’n dolfijnenspotboot geweest. Nou, ik zal je vertellen: ik heb nog geen enkele dolfijn gezien. Toch trap ik iedere keer weer in de net iets te enthousiaste pitch van de reisleid(st)er: ‘misschieeeeen zie je wel een vin. Ofzo. En anders hebben we ook nog kannen vol met sangria. LEUK TOCH?!’

Nu zou je denken dat ik door al die voorbereiding 0,0 stress ervaar en op het moment suprême super relaxed op vakantie ga. Ha. Dacht het niet. Hiervoor blijft ik toch teveel mezelf. Misschien toch maar naar die Huishoudbeurs volgend jaar dan.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *