#Lekkermindful

#Lekkermindful

Naast dat ik gelukkig word van kaas, koffie en van veel te veel tenen knoflook in mijn eten, is er nog iets dat je van me moet weten (deze rijm was onbewust, maar vond het wel geinig).

Ik word namelijk echt hondsdol van boekhandels. Je weet wel, die fysieke. Nee? Waar je boeken kunt kopen? Offline? In de winkelstraat?

Voor degenen die alleen de online versie kennen: een boekhandel is dus een fysieke winkel waar nog een écht persoon achter de balie staat die jou helpt bij het kiezen van een nieuw boek. Ja, echt! Als je dat wilt, dan. En dat boek mag je ook nog eens zonder verzendkosten direct meenemen. Zolang je het boek verder wel betaalt natuurlijk. Super vintage, ik weet het. Alleen daarom al mag je me hipster noemen.

Boeken snuiven voor de fun

Hoe dan ook, ik kom dus graag bij boekhandels. Niet zozeer vanwege de inhoud van de boeken, de onaangetaste gladgestreken pagina’s die de autist in mij tevreden stemmen of een gezellig praatje met de winkelier, maar vanwege de GEUR. Serieus. Wat mij betreft gaat er niets boven de geur van nieuwe boeken. Bij deze doop ik mezelf dan ook tot fervent boekensnuiver. Wel zo prettig; ik laat nooit patronen achter op straat.

Precies om die redenen zul je mij dan ook nooit met een e-reader zien, nog los van het feit dat die e-readers altijd op mn gezicht vallen omdat ik tijdens het vasthouden schijnbaar de controle over mijn handen verlies. Een boek landt dan toch net wat zachter, kan ik uit ervaring vertellen. Ben ik overigens de enige die daar last van heeft? 

Op zoek naar je *kuch* innerlijke zelf

Onlangs stapten vriendlief en ik de zoveelste boekhandel in. Eigenlijk had ik mezelf voorgenomen om niets te kopen, maar die belofte had ik al zo vaak verbroken dat ik ondertussen gewoon niet meer te vertrouwen ben. Ik wandelde langs de tafels waar iedere dag de laatste bestsellers uitgestald liggen en mijn ogen bleven hangen op de zweverige huisvrouwentafel (denk ‘mannen komen van Mars, vrouwen van Venus’ kaliber). In het midden van de tafel lag een kleurboek. Ik nam de kaft in me op en bestudeerde de achterkant grondig. “Laat je geest tot rust komen, en verlies tijdens deze reis je hart aan een prachtige bloem”. Klinkt goed, klinkt goed, ik kan wel een rustige geest gebruiken. Ondertussen had ik mezelf ervan overtuigd dat ik dit écht nodig had en dat het me mentaal zoveel moois zou gaan brengen, dus ik schafte het aan en kocht er gelijk van die leuke gezellige potloden bij. Oh ja, en een puntenslijper. Want ik ging het zó vaak gebruiken!!!

Realiteit: het boek ligt onaangetast in de kast en de puntenslijper gebruik ik voor mijn wenkbrauwpotlood.

Lekker mindful

Dat kleurboek komt niet uit de lucht vallen; doordat we allemaal zo lekker druk druk druk zijn en massaal mental breakdowns krijgen, lijkt er namelijk steeds meer behoefte te zijn naar mindfulness. Je weet wel, dat begrip dat je kent van horen zeggen maar waarvan je eigenlijk nog steeds geen idee hebt wat het nu eigenlijk concreet is. Zo scannend door Google, concludeer ik dat het in het kort ‘leven met aandacht’ is. Nu weet ik eigenlijk nog niks, maar na uitgebreider onderzoek blijkt dat je je brein traint om in het hier en nu (en zonder oordeel, belangrijk) te denken en je gedachten over straks en morgen los te laten. Ik zal dus mijn autistische ‘wat ga ik morgen eten, en overmorgen, en overovermorgen’ moeten loslaten en moeten denken aan wat ik NU wil eten. Maar ja, wat ik NU wil eten (lees: uurtje of half 9 ’s avonds en mezelf beloofd dat ik nu écht op dieet ga), gaat me vermoedelijk na afloop alleen maar stront chagrijnig maken. Dus ik eet morgen broccoli. En daar ga ik de rest van de avond aan denken. Zonder te oordelen over die broccoli.

Leven in het nu voor dummies

‘In het nu denken’ kun je schijnbaar op verschillende manieren leren, waarvan ik er drie heb geprobeerd:

  • Meditatie – heeft de strijd verloren bij gebrek aan geduld;
  • Je sociale leven dimmen – ik heb geprobeerd afspraken te verzetten, maar plande vervolgens de komende drie maanden rammetje vol met die verzette én nieuwe afspraken (want FOMO);
  • Een ‘hobby’ vinden waarmee je je focus traint – lees vooral verder.

Oké oké, een hobby. Je moet je voorstellen dat het in mijn hoofd nooit écht rustig is. Stel je een poppetje voor dat in een ruimte vol archiefkasten rondrent en alle lades tegelijkertijd opentrekt en leeghaalt. Dat is 9 van de 10 keer mijn brein. Is niet erg, maar dat maakt het lastig om te focussen. Komt er eenmaal een opdracht voorbij die ik mijn brein wil laten uitvoeren, dan vermenigvuldigen diezelfde poppetjes zich en beginnen ze door elkaar heen te schreeuwen om aandacht. Datzelfde gebeurde bij het zoeken naar een hobby, en dat proces was dus al verre van mindful. Allemaal hebben ze de revue gepasseerd: handlettering, scrapbooking, bullet journaling, schilderen, een instrument leren bespelen, moodboards maken, lezen, en natuurlijk ‘mijn hart verliezen aan prachtig ingekleurde bloemen’. Allemaal is het absoluut niet geschikt voor mij. Op één dingetje na dan, waar ik eigenlijk nog niet eens bij stil stond: deze letterzee op papier zetten.

Volgens mij heb ik hem dus weer teruggevonden, deze hobby. Mindful is het alleen niet echt, want tijdens het tikken van deze lap tekst dacht ik aan werk, de was, baby nijlpaarden (ja ik snap het ook niet), komend weekend, vorig weekend, morgenavond, vanavond en tot overmaat van ramp aan wat ik NU wil eten. Hoog tijd dus voor een zak chips, namasté.



3 thoughts on “#Lekkermindful”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *